Uitleg van de Dokter

Toen ik bij de Orthopedist binnenkwam met de pas genomen foto’s van het sleutelbeen had deze minder goed nieuws, het sleutelbeen is nog steeds niet aan elkaar gegroeid en het zal 3 à 4 centimeter korter zijn dan voordien maar het is niet slecht aan elkaar aan het groeien maar het zal enkel langer duren.

De pijn aan de voorkant van mijn borst komt door een kraakbeenbreuk, (verbindingen tussen de ribben en het borstbeen ) , effe slikken, toen ik vroeg of ik na herstel terug kan sporten antwoordde hij ja maar je zal nooit meer de oude René zijn.

Hopelijk heeft hij ongelijk, verdomme ik dacht dat ik begin volgende maand terug kon beginnen met sporten, dit valt effe tegen !

Kampioenschap van Westerlo wielrennen

Hoi René,

Zoals beloofd een kort verslagje van mijn fietsuitspatting.

Onder het motto ' meedoen is belangrijker dan winnen' heb ik na een toch iets te korte nachtrust besloten om mee te doen.

Om 14u het startsein....samen met nog 1 dame mochten we de eerste ronde inrijden....met de voorspelbare macho mannelijke commentaar achter ons....hi,hi

Het ging er zeer explosief aan toe....we kregen zelfs het gezelschap van ne zeer hoffelijke fietsheer die moeite moest doen om ons te volgen....
Mooie liedjes duren niet lang....dus heb ik met schaamrood op mijn wangen toch mijn 10-jaar jongere collega moeten laten voorgaan. Ik zal het maar ni op die Koninckskes steken zeker!

We hebben toch alletwee op het podium gestaan, vergezeld van dikke kussen van de burgemeester en een mooi boeketje bloemen. En ook de nodige fotosessie.....volgt later als ze gelukt zijn.....

Moe maar voldaan hebben we ons dan maar getrakteerd op eerst een colake en daarna op een goe Sooike Van 't Hof, een nieuw streekbierke....iets donkerder dan blond, heerlijk aroma dat zachtjes binnenvloeit...Santé!

Lien.

Fietstraining dinsdagavond 28/08

Afgesproken met Conny, Luc en Nicole om 17u30 aan de vijver in rivierenhof om een rustig toertje te gaan fietsen langsheen het Albert Kanaal tot in Herentals en terug via het militaire domein. Toen we aankwamen in Wijnegem reed iedereen naar huis via een andere weg.

Ik reed zoals gewoonlijk terug door het park ( rivierenhof ) verder het fietspad naast de snelweg tot in Berchem, toen ik naar beneden reed ( brug ter hoogte van de post niet ver van thuis, ongeveer 1000 meter ) zette ik een tandje bij en reed met een goede vaart de helling op toen er plotseling een kat voor mijn wiel liep, mijn reflex was een draai aan mijn stuur en kwam ongelukkig ten val op mijn hoofd en linkerschouder, toen ik op de grond lag kon ik onmogelijk ademen, ik kon mijn arm niet bewegen van de pijn, heb me omgedraaid met veel kermen en kon opgelucht terug ademen, jaja daar lag ik nu, niemand te zien op het fietspad, ben dan toch even wat blijven liggen totdat er een fietser aankwam die stopte om mij te helpen, ze vroeg of ik mijn Gsm bij had maar die was ik thuis vergeten, tja die was waarschijnlijk wel stuk geweest na zo’n harde klap maar goed, even later kwam er nog een fietser en deze had wel een Gsm bij, die heeft dan een ziekenwagen gebeld en mijn vrouwke op de hoogte gebracht.

De helpende fietser meldde mij dat we moesten proberen om een stukje te voet af te leggen want de ziekenwagen kon onmogelijk het fietspad bereiken, amai dat was afzien, toen we aankwamen ben ik op een bank gaan zitten met de schouders overhangend om zo de pijn wat te verzachten, even later kwam mijn zoon en Molly eraan, deze hebben mijn fiets in de wagen gelegd, even later was de ziekenwagen er al, eerst een korte diagnose en dan de ziekenwagen in op weg naar het Erasmusziekenhuis.

Aangekomen in de spoed was het even de beurt afwachten, gelukkig duurde dit niet al te lang en begonnen ze mij te onderzoeken, eerst röntgenfoto’s van longen en schouders daarna een scan van mijn hoofd, nadien kreeg ik te horen, hersenschudding en een gebroken sleutelbeen, en veel schaafwonden aan de handen, arm en linkerbeen.

Ze gingen mij een nachtje in het ziekenhuis houden voor observatie wegens hersenschudding, tja zogezegd !!

Toch een paar dagen hoofdpijn gehad maar de ergste pijn was toch mijn linkerschouder, ik wist niet dat je daar zo van kon afzien en dat allemaal door een stomme kat zeg !!

Ben pas zaterdagmiddag naar huis gegaan, vandaag voel ik mij al iets beter, spijtig maar er zal een tijdje niets verschijnen op mijn blog.

Volgens de Dokter ben ik 6a8 weken buiten strijd, niet werken en sporten, dat gaan lange dagen worden pfffffff….

Gelukkig had ik mijn helm op, zoniet had het anders afgelopen !!