Op 29 september 1956 gebeurde een tragisch ongeval op de wielerbaan van het Antwerpse Sportpaleis. Stan Ockers, een maand nadat hij de wereldkampioenentrui aan Rik Van Steenbergen had overgedragen, viel op de piste en overleed 2 dagen later, op 1 oktober 1956. Dat is dit jaar 50 jaar geleden. Stan, 36 jaar oud, was op het toppunt van zijn wielercarrière. Hij werd in 1955 wereldkampioen op de weg, won in 1955 en 1956 de groene trui in de Ronde van Frankrijk, in 1953 en 1955 De Waalse Pijl en in 1955 Luik Bastenaken Luik. En hij vestigde in 1956 het werelduurrecord achter derny's (61km 750m), dat tot in 1965 stand zou houden. Stan Ockers is zeker één van de grootste Borgerhoutse sportmannen.
Stan Ockers, geboren en getogen in Borgerhout, wordt van 16 september t.e.m. 8 oktober herdacht met een tentoonstelling met bijbehorend boek, een fietstocht, onthulling van een gedenkplaat, randanimatie en evenementen in De Roma. De tentoonstelling wordt georganiseerd door Rataplan, Erfgoedcel Antwerpen en het MAS [Museum aan de Stroom] in samenwerking met buurtvereniging ‘de Vriend(t)en van Stan Ockers’.
Vandaag 1 oktober 2006 deed ik mee aan de fietstocht van een goede 75 km ter ere van Stanneke samen met Conny en veel vrienden van de Wim. Afspraak was om 9.30 uur klaar voor vertrek, inschrijving moest dan al gebeurd zijn, maar ja er is toch altijd iemand die zich toch niet aan de afspraak houdt ! Dus vertrek ietsjes later.
We vertrokken vanuit Borgerhout richting rivierenhof en daar begon het al, Wim reed door het park en iedereen riep Wim Wim we moeten hier naar links, ik zit goed riep hij, ik kom seffens op de grote baan en reed verder, maar ja wij niet, wij reden dan zonder Wim verder en na 1 km zag ik pijltjes op de grond en riep hé mannen hier naar rechts, Bart was de enige die reageerde en draaide terug, samen reden we dan in de goede richting en de anderen ja naar waar reden die ? Ik weet niet hoe het komt maar toch slagen wij erin om elke keer verkeerd te rijden, nu waren wij blijkbaar niet de enige vandaag!
Op de brug van Wijnegem hebben we dan eventjes gewacht tot iedereen weer terug samen kwam.
Het parcours was wel slecht aangegeven, het probleem tijdens zo’n georganiseerde fietstocht is, dat als niemand echt de weg kent en je moet voortgaan op pijltjes op de grond en bordjes langs de weg dan is het soms een gevaarlijke bedoening, de eerste ziet het bordje te laat de tweede roept hé hier afslaan en iedereen begint te remmen !
Voor de rest was het een gezellig ritje, rustig tempoke, mooi weer maar toch af en toe één druppelke regen.
Aangekomen zijn we dan eventjes afgezakt naar de tent en hebben we genoten van een goei Bolleke ;-)
Goed nieuws Mark is reeds aangekomen in Malaga, onderweg heeft hij weeral een vis gevangen, ik heb er dan maar een mooi fotoke bijgezet in zijn plaats ;-)
